Van het Latijnse «tussen de landen in» roept de Middellandse Zee classiciteit, vermengingen en blauwe luchten op waarop men een verlangen kan projecteren: dat men de trekken van een gemeenschappelijke identiteit weet te vatten. Als de blik van de historicus het idee van mediterraniteit lijkt te weerleggen, zijn het de Muzen die erdoor worden aangetrokken. De melancholische en bezinnende toon van de gezangen, opgeroepen door de Turkse muzikant Zülfü Livaneli, en de spreekwoordelijke hartelijkheid en viering van vrije tijd, geprezen door Matteo Nucci, worden met een mengeling van fascinatie en afkeuring bekeken door landen met een protestantse achtergrond. De adel van het Griekse profiel van de homo mediterraneus kan in een oogwenk veranderen in een minachtende karikatuur, synoniem voor laksheid en culturele achterstand. Hoe men het ook wil definiëren, de Middellandse Zee lijkt in crisis: verwaarloosd door de Europese Unie, die slechts als bedreiging en energiebron naar de Noord-Afrikaanse en Levantijnse kusten kijkt, is ze het kruispunt van een van de grootste migraties uit de geschiedenis. Terwijl elk jaar honderden miljoenen vakantiegangers naar haar oevers trekken, ondernemen honderdduizenden mensen een dramatische omgekeerde reis om te vluchten voor oorlogen, vervolging en armoede. De vloeibare weg, zoals Homerus haar noemde, is steeds meer gemilitariseerd, druk bevaren en vervuild, naast oververhit en overbevist. Vanuit de Noord-Afrikaanse kusten gezien lijkt ze eerder op een muur die de Arabische wereld van de Europese scheidt, een bron van verdeeldheid en niet van ontmoeting tussen culturen. Het zou verstandiger zijn haar verscheidenheid te bezingen dan te zoeken naar een vluchtige gemeenschappelijke identiteit, maar misschien is mediterraniteit niet meer dan een gevoel, en als zodanig wil ze geen tegenspraak horen. Ondanks alles blijft ze fascinerend, geruststellend en troostrijk. Aan haar kusten wortelt de moderniteit niet volledig, de tijd verloopt er anders en de volkeren spreken er meer dan elders met elkaar. En wat als de homo mediterraneus nog moest komen?
Prijs inclusief btw
Van het Latijnse «tussen de landen in» roept de Middellandse Zee classiciteit, vermengingen en blauwe luchten op waarop men een verlangen kan projecteren: dat men de trekken van een gemeenschappelijke identiteit weet te vatten. Als de blik van de historicus het idee van mediterraniteit lijkt te weerleggen, zijn het de Muzen die erdoor worden aangetrokken. De melancholische en bezinnende toon van de gezangen, opgeroepen door de Turkse muzikant Zülfü Livaneli, en de spreekwoordelijke hartelijkheid en viering van vrije tijd, geprezen door Matteo Nucci, worden met een mengeling van fascinatie en afkeuring bekeken door landen met een protestantse achtergrond. De adel van het Griekse profiel van de homo mediterraneus kan in een oogwenk veranderen in een minachtende karikatuur, synoniem voor laksheid en culturele achterstand. Hoe men het ook wil definiëren, de Middellandse Zee lijkt in crisis: verwaarloosd door de Europese Unie, die slechts als bedreiging en energiebron naar de Noord-Afrikaanse en Levantijnse kusten kijkt, is ze het kruispunt van een van de grootste migraties uit de geschiedenis. Terwijl elk jaar honderden miljoenen vakantiegangers naar haar oevers trekken, ondernemen honderdduizenden mensen een dramatische omgekeerde reis om te vluchten voor oorlogen, vervolging en armoede. De vloeibare weg, zoals Homerus haar noemde, is steeds meer gemilitariseerd, druk bevaren en vervuild, naast oververhit en overbevist. Vanuit de Noord-Afrikaanse kusten gezien lijkt ze eerder op een muur die de Arabische wereld van de Europese scheidt, een bron van verdeeldheid en niet van ontmoeting tussen culturen. Het zou verstandiger zijn haar verscheidenheid te bezingen dan te zoeken naar een vluchtige gemeenschappelijke identiteit, maar misschien is mediterraniteit niet meer dan een gevoel, en als zodanig wil ze geen tegenspraak horen. Ondanks alles blijft ze fascinerend, geruststellend en troostrijk. Aan haar kusten wortelt de moderniteit niet volledig, de tijd verloopt er anders en de volkeren spreken er meer dan elders met elkaar. En wat als de homo mediterraneus nog moest komen?
Elk product dat op de marketplace beschikbaar is, wordt geplaatst en verkocht door een partnerverkoper die op de productpagina wordt vermeld. Het platform fungeert als metazoekmachine/marketplace: het vergemakkelijkt het ontdekken en afrekenen, maar de verkoop wordt uitgevoerd door de verkoper, die de partij in de transactie wordt.
De verzending wordt rechtstreeks afgehandeld door de partnerverkoper. Het pakket vertrekt uit het magazijn van de verkoper, of uit zijn logistieke netwerk, en wordt aan de koerier overgedragen. Dit model maakt efficiëntere leveringen mogelijk en garandeert dat de orderverwerking in handen is van degene die daadwerkelijk over het product beschikt.
Op de productpagina vind je ingrediënten, allergenen en voedingsinformatie volgens de door de verkoper of fabrikant verstrekte gegevens, dat wil zeggen het officiële etiket. Als je allergieën of intoleranties hebt, raden we je aan de pagina voor aankoop zorgvuldig te controleren en de verkoper te contacteren bij specifieke vragen.
Het platform is opgericht om Made in Italy-voedselproducten te waarderen en toegankelijker te maken. We selecteren verkopers in de e-commerce foodsector met consistente catalogi en transparante informatie. Elk product is gekoppeld aan een identificeerbare verkoper en een volledige informatieve fiche: we willen dat kopen hier betekent kopen met vertrouwen.
Levertijden en -kosten zijn afhankelijk van de verkoper en de bestemming. Bij het afrekenen zie je altijd de bijgewerkte leveringsschatting voordat je de betaling bevestigt. Voor internationale zendingen kunnen de tijden variëren afhankelijk van het land en de koerier.
