Każdy produkt dostępny na platformie jest publikowany i sprzedawany przez partnera handlowego wskazanego na karcie produktu. Platforma działa jako metawyszukiwarka/marketplace: ułatwia wyszukiwanie produktów i finalizację zakupu, ale sprzedaż jest dokonywana przez sprzedawcę, który staje się stroną transakcji.
Wysyłką zajmuje się bezpośrednio partner handlowy. Paczka jest wysyłana z magazynu sprzedawcy lub z jego sieci logistycznej, a następnie przekazywana firmie kurierskiej. Ten model pozwala na sprawniejszą dostawę i zapewnia, że za realizację zamówienia odpowiada podmiot, który faktycznie ma produkt w magazynie.
Na karcie produktu znajdziesz składniki, alergeny i informacje o wartościach odżywczych zgodnie z danymi przekazanymi przez sprzedawcę lub producenta, czyli z oficjalną etykietą. Jeśli masz alergie lub nietolerancje, zalecamy dokładne sprawdzenie karty produktu przed zakupem oraz skontaktowanie się ze sprzedawcą w razie konkretnych wątpliwości.
Platforma powstała, aby promować i ułatwiać dostęp do żywności Made in Italy. Wybieramy sprzedawców z branży e-commerce produktów spożywczych, oferujących spójne katalogi i przejrzyste informacje. Każdy produkt jest przypisany do możliwego do zidentyfikowania sprzedawcy i posiada kompletną kartę informacyjną: chcemy, aby zakupy tutaj oznaczały kupowanie z zaufaniem.
Czas i koszt dostawy zależą od sprzedawcy i miejsca docelowego. Podczas finalizacji zakupu zawsze znajdziesz aktualny szacowany termin dostawy przed potwierdzeniem płatności. W przypadku przesyłek międzynarodowych czas może się różnić w zależności od kraju i firmy kurierskiej.
Od łacińskiego „pośrodku ziem” Morze Śródziemne przywołuje klasyczność, przenikanie się kultur i błękitne niebo, na które można rzutować pragnienie uchwycenia cech wspólnej tożsamości. Jeśli spojrzenie historyka zdaje się zaprzeczać idei śródziemnomorskości – David Abulafia w tym tomie określa je jako przestrzeń rozdrobnioną, w której także w przeszłości spotkanie kultur było wyjątkiem dotyczącym niektórych kosmopolitycznych miast, a nie regułą – to właśnie Muzy są nim urzeczone. Melancholijny i refleksyjny ton pieśni przywołany przez tureckiego muzyka Zülfü Livaneliego, przysłowiowa gościnność oraz pochwała czasu wolnego, wysławiane przez Matteo Nucciego, są postrzegane z mieszaniną fascynacji i dezaprobaty przez kraje o protestanckich korzeniach: szlachetność greckiego profilu homo mediterraneus może w jednej chwili stać się pogardliwą karykaturą, synonimem rozprężenia i zacofania kulturowego. Jakkolwiek by je definiować, Morze Śródziemne wydaje się pogrążone w kryzysie: zaniedbywane przez Unię Europejską, która patrzy na wybrzeża Afryki Północnej i Lewantu wyłącznie jak na zagrożenie i źródło energii, jest skrzyżowaniem jednej z największych migracji w historii. Podczas gdy co roku setki milionów urlopowiczów ciągną ku jego brzegom, jak w krzywym zwierciadle setki tysięcy ludzi podejmują dramatyczną podróż w przeciwnym kierunku, uciekając przed wojnami, prześladowaniami i ubóstwem. Płynna droga, jak nazywał ją Homer, jest coraz bardziej zmilitaryzowana, zatłoczona i zanieczyszczona, a także przegrzana i przełowiona. Oglądane z wybrzeży Afryki Północnej, bardziej niż Mare nostrum przypomina mur dzielący świat arabski od europejskiego, źródło podziału, a nie skrzyżowanie kultur. Rozsądniej byłoby podkreślać jego różnorodność, niż poszukiwać ulotnej wspólnej tożsamości, ale być może śródziemnomorskość jest jedynie uczuciem i jako taka nie chce słuchać argumentów. Mimo wszystko pozostaje fascynująca, uspokajająca i pocieszająca. Na jej wybrzeżach nowoczesność nie zakorzenia się całkowicie, czas płynie inaczej, a ludzie rozmawiają ze sobą częściej niż gdzie indziej. A gdyby homo mediterraneus miał dopiero nadejść?
Cena zawiera VAT
Od łacińskiego „pośrodku ziem” Morze Śródziemne przywołuje klasyczność, przenikanie się kultur i błękitne niebo, na które można rzutować pragnienie uchwycenia cech wspólnej tożsamości. Jeśli spojrzenie historyka zdaje się zaprzeczać idei śródziemnomorskości – David Abulafia w tym tomie określa je jako przestrzeń rozdrobnioną, w której także w przeszłości spotkanie kultur było wyjątkiem dotyczącym niektórych kosmopolitycznych miast, a nie regułą – to właśnie Muzy są nim urzeczone. Melancholijny i refleksyjny ton pieśni przywołany przez tureckiego muzyka Zülfü Livaneliego, przysłowiowa gościnność oraz pochwała czasu wolnego, wysławiane przez Matteo Nucciego, są postrzegane z mieszaniną fascynacji i dezaprobaty przez kraje o protestanckich korzeniach: szlachetność greckiego profilu homo mediterraneus może w jednej chwili stać się pogardliwą karykaturą, synonimem rozprężenia i zacofania kulturowego. Jakkolwiek by je definiować, Morze Śródziemne wydaje się pogrążone w kryzysie: zaniedbywane przez Unię Europejską, która patrzy na wybrzeża Afryki Północnej i Lewantu wyłącznie jak na zagrożenie i źródło energii, jest skrzyżowaniem jednej z największych migracji w historii. Podczas gdy co roku setki milionów urlopowiczów ciągną ku jego brzegom, jak w krzywym zwierciadle setki tysięcy ludzi podejmują dramatyczną podróż w przeciwnym kierunku, uciekając przed wojnami, prześladowaniami i ubóstwem. Płynna droga, jak nazywał ją Homer, jest coraz bardziej zmilitaryzowana, zatłoczona i zanieczyszczona, a także przegrzana i przełowiona. Oglądane z wybrzeży Afryki Północnej, bardziej niż Mare nostrum przypomina mur dzielący świat arabski od europejskiego, źródło podziału, a nie skrzyżowanie kultur. Rozsądniej byłoby podkreślać jego różnorodność, niż poszukiwać ulotnej wspólnej tożsamości, ale być może śródziemnomorskość jest jedynie uczuciem i jako taka nie chce słuchać argumentów. Mimo wszystko pozostaje fascynująca, uspokajająca i pocieszająca. Na jej wybrzeżach nowoczesność nie zakorzenia się całkowicie, czas płynie inaczej, a ludzie rozmawiają ze sobą częściej niż gdzie indziej. A gdyby homo mediterraneus miał dopiero nadejść?
